Համազգայինի թատերական յաջող ներկայացումները Աթէնքի մէջ

­­Հա­մազ­գա­յի­նի «Ա. ­­Գա­զան­ճեան» թա­տե­րա­խում­բը հան­դէս ե­կաւ 3 տար­բեր կա­տա­կեր­գու­թիւն­նե­րով, ո­րոնք ի­րենց ներ­կա­յաց­ման ո­ճով եւ ե­րի­տա­սարդ դե­րա­սան­նե­րու յայտ­նու­թեամբ բե­մին վրայ, բա­ցա­ռիկ խան­դա­վա­ռու­թիւն ստեղ­ծե­ցին թա­տե­րա­սէր հան­րու­թեան։
Ու­ղիղ տա­րի մը ա­ռաջ, թա­տե­րա­կան խում­բը ներ­կա­յա­ցուց ­­Մալ­խա­սի «­­Զար­թօնք»-ը յու­նա­րէն թարգ­մա­նու­թեամբ եւ ար­դէն լաւ տպա­ւո­րու­թիւն­ներ թո­ղեց հան­րու­թեան։ Այս ան­գամ, կարգն էր զա­ւեշ­տա­խառն ներ­կա­յա­ցում­նե­րուն, ո­րոնք խան­դա­վառ եւ ու­րախ մթնո­լորտ մը ստեղ­ծե­ցին ներ­կա­նե­րուն մօտ։
­­Կի­րա­կի, 17 ­­Մա­յիս 2026-ի ե­րե­կո­յեան, ­­Քա­լի­թէա­յի «Ի­զո­լա» թա­տե­րաս­րա­հը ըն­դու­նեց հայ­րե­նա­կից­նե­րը, ո­րուն մուտ­քին ար­դէն ­­Հա­մազ­գա­յի­նի Շր­ջա­նա­յին վար­չու­թեան ան­դամ­նե­րը պատ­շաճ ըն­դու­նե­լու­թիւն կը կա­տա­րէին։ ­­Գե­ղա­տիպ յայ­տա­գի­րը բաժ­նո­ւե­ցաւ բո­լո­րին. ա­նոր մէջ տեղ գտած էին ներ­կա­յա­ցո­ւող կտոր­նե­րուն նկա­րագ­րա­կան­նե­րը եւ դե­րա­սան­նե­րուն մա­սին հա­կիրճ տե­ղե­կու­թիւն­ներ։
­­Ներ­կայ ե­ղան Ազ­գա­յին վար­չու­թեան, Հ.Յ.Դ. ­­Կեդր. կո­մի­տէի եւ Հ.Կ.­­Խա­չի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը։ ­­Ներ­կա­յաց­ման մեկ­նար­կին, ընկ. Ա­լիս ­­Ֆու­րուն­ճեան ամ­փոփ ներ­կա­յա­ցուց թա­տե­րա­կան գոր­ծու­նէու­թեան բա­ժին­նե­րը, զարկ տա­լով եր­կա­րամ­սեայ փոր­ձե­րուն ու պատ­րաս­տու­թեան։
Օ­րո­ւան յայ­տա­գի­րը բաժ­նո­ւած էր ե­րեք տար­բեր կարճ ներ­կա­յա­ցում­նե­րու, ո­րոնց մաս­նակ­ցե­ցան մեծ թի­ւով դե­րա­սան­ներ եւ խլե­ցին խան­դա­վառ ծա­փա­հա­րու­թիւն­ներ։
Ա­ռա­ջին կա­տա­կեր­գու­թիւ­նը Ան­տոն ­­Չե­խո­վի «Ա­մուս­նու­թեան ա­ռա­ջար­կը»-ն­ էր, զոր ներ­կա­յա­ցու­ցին ­­Ժա­նօ ­­Պար­տաք­ճեան, Ա­նա­յիս ­­Բար­սե­ղեան եւ Ն­շան ­­Սա­ւու­լեան։ ­­Ռու­սա­կան հին կեան­քէն առ­նո­ւած զո­ւար­ճա­­լի պատ­մու­թիւն մը, որ զա­ւեշ­տա­կան եւ ի­րարու փոր­ձանք­ներ ստեղ­ծող երկ­խօ­սու­թիւն մըն էր, ան­վերջ զո­ւար­ճաց­նե­լով հան­դի­սա­տե­սը։ Ե­րեք դե­րա­կա­տար­ներն ալ, ի­րենց դե­րե­րը լա­ւա­պէս իւ­րա­ցու­ցած, պար­գե­ւե­ցին ու­րախ պա­հեր եւ ստա­ցան եր­կար ծա­փա­հա­րու­թիւն։
­­Յա­ջորդ ներ­կա­յա­ցու­մը դար­ձեալ ­­Չե­խո­վի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թիւն մըն էր՝ «Ար­ջը» խո­րա­գի­րով, ո­րուն մե­նա­կա­տար­նե­րը հան­դի­սա­ցան ­­Յա­կոբ ­­Պար­սա­մեան, ­­Սա­ռա ­­Մի­սա­քեան եւ ­­Ժագ ­­Տա­մա­տեան։ ­­Բո­լոր դե­րա­սան­նե­րը հայ բե­մին վրայ ար­դէն փոր­ձա­ռու­թիւն ձեռք ձգած ան­ձեր են, այս­պէս, իւ­րա­քան­չիւ­րին ներ­կա­յու­թիւ­նը ինք­նավս­տահ եւ լա­ւա­պէս ար­տա­յայ­տո­ւած դե­րե­րու մարմ­նա­ցումն էր, որ ան­վերջ ծի­ծա­ղի ա­լիք­ներ ստեղ­ծեց հան­դի­սա­տե­սին մօտ։
­­Վեր­ջին կա­տա­կեր­գու­թիւ­նը՝ ­­Տի­միթ­րիս Փ­սա­թա­սի «­­Կա­պոյտ կրիան» իր սրա­միտ ու քրքջա­լի երկ­խօ­սու­թիւն­նե­րով, եր­կար ծի­ծաղ ու խնդուք պար­գե­ւեց ներ­կա­նե­րուն։ Այս ան­գամ դե­րա­սա­ն­­նե­րու խում­բը ա­մէ­նէն ըն­դար­ձա­կը ըլ­լա­լով, տար­բեր երկ­խօ­սու­թիւն­ներ, յա­ջոր­դա­կան տե­սա­րան­ներ ու անս­պա­սե­լի ըն­թացք մը ստեղ­ծեց ներ­կա­յաց­ման հոս­քին մէջ։ ­­Բե­մին վրայ ե­րեւ­ցան ­­Թա­մար ­­Մի­նա­սեան, ­­Սար­գիս ­­Մի­նա­սեան, Ն­շան ­­Սա­վու­լեան, ­­Մա­րօ ­­Մա­թեան, Ալ­պերթ ­­Մար­տի­կեան, ­­Ծի­լա ­­Թու­թու­շեան, ­­Նա­րի­նէ Կմ­բի­գեան եւ ­­Կա­րէն ­­Խա­չե­րեան։ ­­Հոս եւս ­­Հա­մազ­գա­յի­նի թա­տե­րա­կա­նին մէջ վաս­տակ ու­նե­ցող դե­րա­սան­նե­րուն կող­քին, ե­րի­տա­սարդ­նե­րու ե­րե­ւու­մը տար­բեր շունչ մը տո­ւաւ ծի­ծա­ղով լե­ցուն ներ­կա­յա­ցու­մին։

Մանրամասնութիւնները կարդալ այստեղ: