Համազգայինի հայկական պարերու տպաւորիչ փառատօն Աթէնքի մէջ

Եր­կար տա­րի­նե­րու վրայ, ­Յու­նաս­տա­նի ­Հա­մազ­գա­յի­նի պա­րա­յին հա­մոյթ­նե­րը ա­ւե­լի ու ա­ւե­լի խոր տպա­ւո­րու­թիւն եւ խան­դա­վա­ռու­թիւն կը ստեղ­ծեն յու­նա­հայ ի­րա­կա­նու­թեան մէջ։ ­Սե­րուն­դէ սե­րունդ փո­խան­ցո­ւող հայ մշա­կոյ­թի ա­ւան­դը, վեր­ջին ե­րե­սուն տա­րի­նե­րուն իր հա­յադ­րոշմ ա­ւա­զա­նին մէջ մկրտած է հա­րիւ­րա­ւոր պա­տա­նի­ներ ու ե­րի­տա­սարդ­ներ, ո­րոնց սէրն ու հա­ւատ­քը հայ պա­րա­յին ա­րո­ւես­տին հան­դէպ հա­յա­պահ­պան­ման օ­րի­նա­կե­լի ծա­ռա­յու­թիւն մըն է՝ ըստ ա­մե­նայ­նի։
Այս տա­րո­ւան պա­րա­յին հա­մոյ­թը ան­նա­խըն­թաց փա­ռա­տօն մըն էր, հո­գիի ու զգա­ցում­նե­րու փո­թո­րիկ մը, որ թնդա­ցուց բազ­մու­թիւն­նե­րը, ցոյց տա­լով հայ­րե­նի սուրբ հո­ղէն սկսեալ մին­չեւ սփիւռ­քեան մեծ ու փոքր ոս­տան­նե­րը, թէ հայ ե­րի­տա­սար­դի ո­գե­ղէն կազ­մո­ւած­քը կ­՚ապ­րի ու կը շնչէ հայ­րե­նի օ­դին ու ա­րե­ւին կեն­սա­տու ու­ժով։
­Հայ­կա­կան մշա­կու­թա­յին ինք­նու­թեան զար­թօնք մըն էր, որ վառ պա­հեց նա­յի­րեան ո­գին ու մեր հայ­րե­նի­քի ա­րե­ւա­համ քաղցր բուր­մուն­քով լիա­ցուց իւ­րա­քան­չիւր հա­յոր­դիի սիր­տը։
Այս զգա­ցում­նե­րով ու ա­ւե­լի, բազ­մա­հա­րիւր հայ­րե­նա­կից­ներ վա­յե­լե­ցին հայ­կա­կան պա­րի ու ե­րաժշ­տու­թեան, գոյ­նի եւ լոյ­սի յա­ջոր­դա­կան ա­լիք­նե­րը, ո­րոնք հա­մա­կե­ցին ու ոտ­քի հա­նե­ցին իւ­րա­քան­չիւր հա­յոր­դի, մե­ծով ու փոք­րով։

Մանրամասնութիւնները կարդալ այստեղ: